Ich glöibu hittu isch der längscht Tag va der Wält… aber das hani eiguntli öi scho geschter gseit. Und wahrschinli letschti Wucha öi. Und d Wucha derfor sowiso. D’Erklerig fer mis Miser isch nid appa z’wenig Schlaf (amal nid nummu), sondern wahrschinli längwilligscht Schtell wani je ha ka. – Dasch eifach keis Gält wärt, dass mu jede Morgu vor aller Zif üfschteit, fer derna der ganz Tag im Büro nummu uf d Ühr z’lüegu! Also Ehruwort! Zum Glick isch das jetz mini letscht Wucha bi der Firma Nixztüe und Zvillgält GmbH (würdi nie wagu du Namu z’nännu, will Mit Aeresch RickSch Kei schritt… und ich will ja nid di si, wane seit, wie chrottotummi schi sind).

Wenn der Schtüel bekwem gnüeg und ds Büro es bitzji riewigär weri, nämi prompt no en Nock… ihhhh, das we’s jetz. Aber nei, ich müess gli no zwei Schtunne üsharru. Puh, zwei mal sächzg Minütä! Das chunt mer der Momät no ewigs vor! Aber ich cha mi ja afa mal in Gidanku uf hina m’abu vorbireitu – da häni nämli es Vorschtelligsgschpräch fer en nöii Schtell – wani zwar weniger Gäld verdienu, aber hoffuntli epis gschiders z’tüe ha, wäder nix. Nimmt mi afa Wunner wie das üsa chunt… gringer wäder hie cha’s ja fasch nid si! Hie passt mer nämli nix – wäder d Lit, no d (inexischtänt) Arbeit, no der Arbeitswäg… da, chunt mer grad zit: Ds Ässu geit no eso und am Mittwochnamittag gitz immer Chüechu, dasch öi nid eso schlächt. Aber susch – gfrewu mi scho uf Fritagemabu, halbi Füfi: Nix wie weg hier!

Und jetz heri üf jäisu… amal fer jetzu.