Hmmm – jetz isch doch wirkli währli war scho Septämber! Sienta mal hani z Gfühl mier seckle di Zit derfa. Ich liggu de emabu im Bett und schtudieru, wasi eiguntli du ganz Tag gmacht ha… Wutsch, und scho wider isch en Tag verbi. Dische geit küm me anerthalb Schtund. Zit gnüeg emal wider epis “gschids” z verzellu.
Also: Disch Wucha isch hie z Århus Fäschtwucha (Festuge), das isch eso en Art Vifra oder OGA wa en aber nid nummu ineru Halla oder imu Zält isch, sondern chritz und quer uber di ganz Schtadt verteilt und es git öi kei Schtänd wasch einum gottscheswas Plunder wellunt adreiu, sondern kulturelli Sache wie Theater und Tanz. Es isch also eiguntli ganz annersch – nummu d’Fäschteri isch di glicha. Di ganz Schtadt ischa also im kulturellu “High”-Züeschtand: An jedum Egg isch eswells wa singut, tanzut oder suschter eswie du Göiggle macht – und ich gniessu umcha z löifu und eifach nummu de Lit züe z lüegu. Geschter hani zum Bischpil en Gruppa jungi Iru (also va Irland – nid vaner Psüchjatri) gseh tanzu – di sind de apa genial gsi! Di Bei sind da grad eso umcha gfloggu und di hent d Oberkörpera gli bockschtilli kä – Wau!
Annoscht heiwer es Tanztheater gseh, wa sägsch jungi Pirschtlini eso mit Brejckdänz und Akrobatik en ganzi Gschicht verzellt hent (Ja genau – das sind di uf dum Bildji) – wier si me so schpontan grad dra gluffu, aber hei’s sicher nid biröit – Wenn me Tiinis tanzti schtatt anand prigglu, wissti ich ja nimme uber wa mini Liz z schribu! Moru m’Abu gani de grad wider… und am Samschtag öi… und negscht Wucha gewer ins Theater ga züelüegu, wie andri tanzunt… Wenn da mine Meischter nid bald inschpiriert wird, bini de mit minum Latin – äh, mit minum Dänisch am Änd.